.jpg?width=500 "Kant")
FELSEFE HABERLERİÇağdaş filozoflar · fikirler · kitaplar
1926'da doğan Foucault'nun yüzüncü yılı, aynı zamanda Cinselliğin Tarihi'nin birinci cildinin ellinci yılına denk geliyor. Pennsylvania'da eylül sonunda toplanan sempozyum, basit bir anma değil: Ölümünden sonra yayımlanan on üç Collège de France dersi ve dördüncü cilt, Foucault'yu yeniden okumayı zorunlu kıldı.
Dış Haberler Servisi · 6 Eylül 2026
İstanbul Üniversitesi Felsefe Bölümü, her yıl ekimin son haftasında toplanacak bir sempozyum dizisi başlatıyor. İlkinin konusu, İslam felsefesinin kuruluş anı: Yunancadan Süryaniceye, oradan Arapçaya aktarılan devasa birikimin nasıl yorumlandığı. Katılım bağımsız araştırmacılara da açık.
Zamanı saatlerden değil hafızadan, beklentiden ve dikkatten hareketle düşündü. İradenin kendi içinde bölünebileceğini gösterdi. Ve hakikate giden yolu dışarıdan içeriye çevirdi. Augustinus'u yalnızca teolog saymak, felsefe tarihindeki olağanüstü modernliğini gizler.
Berggruen Enstitüsü'nün deneme yarışması, ilhamını 1750'de Rousseau'nun kazandığı Dijon Akademisi yarışmasından alıyor. Hakemli akademik makale istemiyor; Montaigne ve Emerson geleneğinde deneme istiyor. 2025'te kazananlardan biri, bu köşede haftadır adını andığımız Anil Seth.
Foucault'nun vasiyeti nettir: ölümünden sonra yayın yok. Ama elyazması 1982'de yayınevine teslim edilmişti. 2018'de yayımlanan Bedenin İtirafları, beklenen modern dönemi değil erken Kilise Babaları'nı ele alıyor — ve modern öznenin kendini anlatma zorunluluğunun kökenini orada arıyor.
6 Eylül 1729'da Moses Mendelssohn, 6 Eylül 1928'de Robert Pirsig doğdu. Biri modernleşmek için gelenekten vazgeçmek gerekmediğini savundu; öteki bir motosiklet yolculuğunu 'iyi yapılmış olmak nedir' sorusuna çevirdi. İki yüzyıl arayla aynı soruyu sordular.
Urfa'da manav çırağıyken bir öğretmeninin ısrarıyla okula döndü; Ege Üniversitesi Felsefe Bölümü'nü kurdu ve beş ciltlik İlkçağ Felsefe Tarihi'ni yazdı. Asıl mirası kitapları değil: Türkiye'de felsefe tarihinin ezberlenen bir kronoloji olmaktan çıkıp metinle karşılaşmaya dönüşmesi.
Cicero'yu 'büyük hatip' diye okumak, asıl entelektüel mücadelesini kaçırmaktır. Uzun süre Yunan felsefesinin Latinceye taşıyıcısı sayıldı; bugün bağımsız felsefi ağırlığı olan bir düşünür olarak okunuyor. Sorusu hâlâ açık: Bir cumhuriyet iyi kurumlarla mı ayakta kalır, iyi yurttaşlarla mı?
