.jpg?width=500 "Kant")
FELSEFE HABERLERİÇağdaş filozoflar · fikirler · kitaplar
Kategori
Yeni çıkan kitaplar, çeviriler ve kitap tanıtımları.
Modern hermeneutiğin kurucu metinleri, Kaan H. Ökten'in çevirisiyle Alfa Kitap'tan çıktı. Schleiermacher'in iddiası iki yüzyıl sonra hâlâ tartışılıyor: Bir yazarı, kendini anladığından daha iyi anlamak mümkün müdür?
Alexy'nin ölümünü duyuran blogun sahibi, hukuk felsefesinde onun tam karşı kutbunda duruyor. Brian Leiter'in Oxford'dan çıkan yeni derlemesi, yargıçların kararlarını gerekçelerin değil psikolojinin, ideolojinin ve toplumsal koşulların açıkladığını savunuyor. NDPR'daki inceleme bir çelişkiye işaret ediyor.
.jpg?width=1600)
Michael Devitt'in Oxford University Press'ten çıkan derlemesi, dil felsefesinin en uzun süren tartışmalarından birinin bilançosunu çıkarıyor: Bir ad neye gönderme yapar? NDPR'da yayımlanan inceleme, kitabı 'nedensel gelenekten yazılmış en tutarlı savunma' olarak niteliyor.
Foucault'nun vasiyeti nettir: ölümünden sonra yayın yok. Ama elyazması 1982'de yayınevine teslim edilmişti. 2018'de yayımlanan Bedenin İtirafları, beklenen modern dönemi değil erken Kilise Babaları'nı ele alıyor — ve modern öznenin kendini anlatma zorunluluğunun kökenini orada arıyor.
Felsefenin en çok kullandığı ama en az sorguladığı sözcüklerden biri 'kavram'. Cambridge'den çıkan derleme, bu sözcüğün tarihini Antik Yunan'dan Çin ve Hint düşüncesine, İslam felsefesinden Kant'a ve kavramsal mühendisliğe kadar izliyor. Sonuç, bir felsefe tarihi değil — felsefenin kendi aletine bakışı.
Yılın öne çıkan kitaplarına birlikte bakıldığında bir örüntü çıkıyor. Pollan bilincin haritasını çıkarıyor, Véliz tahminin bir bilgi değil bir iktidar aracı olduğunu savunuyor, Lepore ise ulus-devletin yerini alan şeye ad koyuyor: Yapay Devlet.
Geoff Keeling ve Winnie Street'in Cambridge Elements dizisinden çıkan kitabı, henüz yanıtı olmayan bir soruyu düzenli biçimde kuruyor: Bir yapay zekâ sisteminin refahı olabilir mi, olursa ne yapmamız gerekir? Yazarlardan biri Google'da bilişsel araştırmacı — bu ayrıntı kitabın konumunu da açıklıyor.
Konfüçyüsçü etik üzerine çalışan Amy Olberding, Ozark dağlarındaki aile çiftliğini devraldığında yas üzerine soğukkanlı bir kitap yazmayı planlıyordu. Beceremedi. Ortaya çıkan metin, akademik felsefenin sessizce dayattığı sınıfsal maskeyi de konu ediyor — kitabın adı bu maskeden geliyor.
Iulia Nistor'un yeni kitabı korku filmlerini bir tür olarak değil, felsefi bir düşünme aracı olarak ele alıyor. Sorusu şu: İnsan neden kendisini korkutan şeyi izlemeyi seçer? Yanıt, Aristoteles'in katharsis'inden Kant'ın yüce kavramına ve Kristeva'nın iğrençliğine uzanıyor.
