Yeni Konfüçyüsçü filozof — Pekin Üniversitesi, Harvard (emeritus)
Pekin Üniversitesi İleri Beşeri Bilimler Enstitüsü (kurucu direktör, 2010-) · Harvard Üniversitesi (Harvard-Yenching Profesörü, 1981-2010) · Çin / Tayvan / ABD · d. 6 Şubat 1940, Kunming, Yunnan
Konfüçyüsçülüğü geçmişte kalmış bir ahlak öğretisi olarak değil, modern dünyanın krizlerine cevap verebilecek yaşayan bir felsefi gelenek olarak yeniden yorumlayan 'üçüncü kuşak' Yeni Konfüçyüsçülüğün en tanınmış temsilcisi. 'Kültürel Çin', 'ruhsal hümanizm', 'antropokozmik birlik' ve 'medeniyetler diyaloğu' kavramlarıyla 'modern olmak için Batılılaşmak zorunda mıyız?' sorusunu sordu.
6 Şubat 1940'ta Kunming'de doğdu; 1949'da ailesiyle Tayvan'a geçti. Tunghai Üniversitesi'nde Çin edebiyatı okudu (1961) ve burada Yeni Konfüçyüsçülüğün ikinci kuşağının üç büyük ismi Mou Zongsan, Tang Junyi ve Xu Fuguan'ın öğrencisi oldu. Harvard'da Benjamin Schwartz, Talcott Parsons ve Robert Bellah ile çalıştı; 1968'de Wang Yangming'in gençlik yılları üzerine doktorasını tamamladı. Princeton (1968-1971) ve Berkeley'de (1971-1981) ders verdikten sonra 1981'de Harvard'a geçti; 2010'a kadar Harvard-Yenching Çin Tarihi ve Felsefesi Profesörü, 1996-2008 arasında Harvard-Yenching Enstitüsü'nün direktörü oldu. 2010'da Pekin Üniversitesi'nde İleri Beşeri Bilimler Enstitüsü'nü kurdu.
Düşüncesinin merkezinde 'insan olmayı öğrenmek' vardır: Konfüçyüsçü gelenekte insan tamamlanmış bir varlık değil, kendini yetiştirerek (xiushen) insanlaşan bir süreçtir; Confucian Thought: Selfhood as Creative Transformation (1985) benliği sabit bir öz değil, ilişkiler içinde kendini dönüştüren bir süreç olarak kurar. Centrality and Commonality (1989), Konfüçyüsçülüğün bir 'dinselliği' olduğunu, kendini aşma ve Gök (tian) ile ilişki boyutunun seküler bir etikten fazlasını içerdiğini savundu. 1991'de Daedalus'ta yayımlanan 'Cultural China' makalesi, Çin'i siyasi sınırlardan geniş bir kültürel alan olarak düşünmeyi önerdi ve diaspora çalışmalarını etkiledi. 'Aydınlanma zihniyetinin ötesi' başlıklı yazılarında Batı modernitesinin araçsal akılcılık, bireycilik ve doğanın araçsallaştırılması gibi krizlerine Konfüçyüsçü hümanizmin bir cevap olabileceğini savundu; 'çoğul moderniteler' tezini Doğu Asya örneğiyle destekledi. Son dönem çalışması 'ruhsal hümanizm', insanı benlik, topluluk, yeryüzü ve Gök arasındaki dörtlü ilişki içinde düşünür; 2018'de Pekin'deki 24. Dünya Felsefe Kongresi'nde Wang Yangming Konferansı olarak sunuldu ve 2024'te Diogenes dergisinde yayımlandı.
2001'de Kofi Annan tarafından BM 'Medeniyetler Diyaloğu' Seçkin Kişiler Grubu'na atandı; Singapur'un Konfüçyüsçü etik müfredatını hazırlayan sekiz akademisyenden biriydi. Amerikan Sanat ve Bilimler Akademisi (1988) ve Academia Sinica (2018) üyesi; Thomas Berry Ekoloji ve Din Ödülü (2002) sahibi.
Künye
Tam adı
Tu Weiming (杜維明, Du Weiming)
Yaşam
6 Şubat 1940, Kunming, Yunnan — yaşıyor
Ülke
Çin / Tayvan / ABD
Dönem
Çağdaş
Akım
Yeni Konfüçyüsçülük (üçüncü kuşak) · 'Boston Konfüçyüsçülüğü' · karşılaştırmalı felsefe
Kurum
Pekin Üniversitesi İleri Beşeri Bilimler Enstitüsü (kurucu direktör, 2010-) · Harvard Üniversitesi (Harvard-Yenching Profesörü, 1981-2010)
Çalışma alanları
Konfüçyüsçü etik ve dinselliği, Wang Yangming ve Neo-Konfüçyüsçülük, modernlik kuramı, medeniyetler diyaloğu, ekoloji ve din, insan hakları
Önemli eserleri
Neo-Confucian Thought in Action: Wang Yang-ming's Youth (1976)
Humanity and Self-Cultivation (1978)
Confucian Thought: Selfhood as Creative Transformation (1985)
Centrality and Commonality: An Essay on Confucian Religiousness (1989)
Way, Learning, and Politics: Essays on the Confucian Intellectual (1993)
Çin düşüncesinin Batı'ya verdiği en önemli cevaplardan biri: 'Modern olmak için Batılılaşmak zorunda mıyız?' Tu Weiming, Konfüçyüsçülüğü geçmişte kalmış bir ahlak öğretisi olarak değil, modern dünyanın krizlerine cevap verebilecek yaşayan bir felsefi gelenek olarak yeniden yorumlayan çağdaş düşünürlerin başında geliyor. 'Kültürel Çin', 'ruhsal hümanizm', 'medeniyetler diyaloğu' ve 'Konfüçyüsçülüğün üçüncü dönemi' kavramları, Çin düşüncesini küresel felsefenin merkezî tartışmaları içinde yeniden konumlandırıyor. 86 yaşındaki filozofun portresi.
Konfüçyüs, Tu Weiming
Dış Haberler Servisi·
The Living Tree: The Changing Meaning of Being Chinese Today (ed., 1994)
Confucian Traditions in East Asian Modernity (ed., 1996)
Confucianism and Human Rights (ed., de Bary ile, 1998)
The Global Significance of Concrete Humanity (2010)
Spiritual Humanism: Self, Community, Earth, and Heaven (Diogenes, 2024)
Temel kavramlar
Kültürel Çin, ruhsal hümanizm, antropokozmik birlik (tian-ren heyi), yaratıcı dönüşüm olarak benlik, insan olmayı öğrenmek (learning to be human), Konfüçyüsçülüğün üçüncü dönemi, medeniyetler diyaloğu, Aydınlanma zihniyetinin ötesi, Konfüçyüsçü dinsellik
Etkilendikleri
Konfüçyüs, Mengzi, Wang Yangming, Zhu Xi; Mou Zongsan, Tang Junyi, Xu Fuguan; Benjamin Schwartz, Talcott Parsons, Robert Bellah; Max Weber
Etkiledikleri
Boston Konfüçyüsçülüğü (Robert Neville, John Berthrong), Mary Evelyn Tucker ve din-ekoloji çalışmaları, Çin'deki Konfüçyüsçü canlanma, BM Medeniyetler Diyaloğu girişimi, karşılaştırmalı felsefe
.jpg?width=500 "Kant")
